Demek ki, milyonlarca insanın gönlünü fethetmiş olanlar baskı ile,
yasak ile, inkar ile sonuna kadar sindirilip, susturulamıyormuş. Demek
ki, seslerini özgürce duyurmaları sonsuza kadar, topla, tüfekle, işkence
ile, hapse tıkılmakla, biber gazı ile susturulamıyormuş. Dahası,
öldüklerinde sesleri daha da yüksek çıkabiliyormuş.
Demek
ki, meydanlarda ses vermeye çalışanları, zorla topuzla sindirip,
susturmaya çalışmayınca, kavga gürültü çıkmıyormuş.
Dahası,
Diyarbakır’da halkın acısını ve öfkesini taşmadan ifade edebilmesi için,
‘İradesi yok’, ‘niyeti yok’, ‘temsil gücü yok’ diye bir yandan iktidar
diğer taraftan ‘en demokratlar’ tarafından habire karalanmaya çalışılan
BDP’ye çok ihtiyaç varmış.
Demek ki, çoğumuzun ‘Kürt siyasi hareketi’ diye adlandırdığı,
sahiplenenlerinin tanımı ile ‘Kürt Özgürlük Hareketi’ ni marjinal deyip
geçmekle, talimat yağdırmakla olmuyormuş. Dahası, bu hareket kimseyi
zorlayarak oy ve destek almıyormuş. Demek ki, politik Kürt toplumu kendi
kendini yönetmek kadar barışa da hazır ve samimi imiş. Dahası, Kürtleri
kimin, nasıl temsil ettiği etnik kimlikle ve sayılar ile değil,
Kürtlere daha özgür bir gelecek için mücadele eden, emek veren, bedel
ödeyenler ile ölçülüyormuş.
Bunu görmek, anlamak için bunca Kürt ve Türk gencinin hayatını
kaybetmesi, bunca didişme mi gerekiyordu? Dahası, maazallah, aynı
körlük, sağırlık, tekrar denenmeye kalkılırsa sonucun tam bir felaket
olacağını Türkiye kamuoyu ile paylaşmak için daha neyi beklemek
gerekiyor?
Fikirlerine, yöntemlerine katılın katılmayın, üç Kürt kadın
siyasetçinin trajik ölümü ardından, Kürt toplumunun, politik Kürt
toplumu tarafından sahipleniş biçimi bize gerçekleri bir kez daha
gösterdi. Artık, bir kez daha anlamazdan, bilmezden, görmezden gelmek
gibi bir lüksümüz yok. Tabi, Kürtler ile barış içinde ve demokratik bir
ülkede yaşamak niyetinde, gayesinde isek böyle bir lüksümüz yok, yoksa
kavga bitmeyecek.
“Devletin ‘terör’ dediğini milyonlar ‘özgürlük mücadelesi’, ‘özgürlük
hareketi’ olarak benimsiyorsa, ‘lider’ diye gördüklerini ‘terörist
başı’ diye tanımlayarak, siyasetçilerini karalayarak Kürtler ile barış
içinde yolumuza devam etmek mümkün değildir” dedik diye teröre destek
olmakla suçlandık, oysa barış için, bu ülkede yaşayan hepimizin
dillerinin birbirine yakınlaşmasından başka çare yok. Söylemesi kolay,
gerçekleşmesi zor biliyorum, ama, inkar ile, görmezden gelmekle, üstünü
kapatmaya çalışmakla işimiz daha da zorlaşıyor. Artık bu yanlıştan
dönelim. Türkiye kamuoyundan gerçekleri gizlemenin , o da yetmiyormuş
gibi, milliyetçi duyguları kışkırtmanın başta mevcut iktidar olmak üzere
kimseye faydası olmadı, bundan sonra da olmayacak.
Yol yakınken yanlıştan dönmedik, bari yol daha uzamadan barış içinde birlikte yaşama fırsatını kaçırmayalım.
NURAY MERT
Kaynak: birgun.net 18 Ocak 2013
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder